Płeć a obraz kliniczny depresji

Brett Silverstein – Gender differences in the prevalence of somatic versus pure depression: a replication Am J Psychiatry 2002;159:1051
Na podstawie badań epidemiologicznych wysunięto hipotezę o występowaniu dwóch typów depresji: “czystej”, charakteryzującej się spowolnieniem psychoruchowym, poczuciem winy i spadkiem zainteresowań oraz depresji z objawami somatycznymi, w której dodatkowo stwierdza się zaburzenia snu, łaknienia, uczucie zmęczenia i niepokój. Depresja “czysta” wydaje się występować tak samo często u obu płci, a depresja z objawami somatycznymi, częściej u kobiet.

W badaniach z zastosowaniem analizy czynnikowej nie wykazano związku objawów somatycznych depresji z jej endogenną etiologią. Autor artykułu w celu potwierdzenia powyższych hipotez dokonał powtórnej analizy wyników badania z lat 1980-84, dotyczącego występowania zaburzeń psychicznych w pięciu dużych populacjach amerykańskich. Badanych, u których rozpoznano epizod dużej depresji, podzielił na dwie grupy. W pierwszej znaleźli się chorzy przejawiający dodatkowo zaburzenia snu, łaknienia oraz skarżący się na uczucie zmęczenia. Do drugiej grupy zaliczył chorych, którzy negowali występowanie objawów somatycznych.

Przeprowadzona analiza statystyczna pozwoliła na potwierdzenie testowanych hipotez. Depresja z objawami somatycznymi okazała się występować istotnie częściej u kobiet. Dodatkowo wykazano, że z tym typem depresji często współistnieją zespoły bólowe oraz, zwłaszcza u kobiet, zaburzenia lękowe i stany dysforyczne. Wyodrębnienie depresji z objawami somatycznymi jako oddzielnego typu depresji wymaga dalszych badań.

Opracowane na podstawie: American Journal of Psychiatry / 2002-06-17