Zwężenie tętniczek siatkówki czynnikiem ryzyka cukrzycy typu 2

Tien Yin Wong i wsp – Retinal arteriolar narrowing and risk of diabetes mellitus in middle-aged persons JAMA 2002;287:2528
Charakterystyczną cechą cukrzycy są oporność na insulinę i hiperglikemia. Mechanizmy leżące u podłoża tych nieprawidłowości nie zostały do końca poznane. Zakłada się, że istotną rolę w ich rozwoju odgrywa choroba małych naczyń. Z badań przekrojowych wiadomo, że zaburzenia w mikrokrążeniu występują zarówno u chorych na cukrzycę typu 2 jak i ich krewnych pierwszego stopnia oraz osób z upośledzoną tolerancją glukozy.

W majowym wydaniu JAMA opublikowano wyniki pierwszej populacyjnej, prospektywnej analizy udziału zaburzeń w mikrokrążeniu w patogenezie cukrzycy typu 2. Autorzy badali zależność pomiędzy występowaniem zwężenia tętniczek siatkówki, będącego markerem zaburzeń w mikrokrążeniu a zapadalnością na cukrzycą wśród zdrowych osób (n = 7993) w średnim wieku (od 49 do 73 lat). Stopień zwężenia drobnych naczyń tętniczych siatkówki wyrażano jako stosunek średnicy tętniczek do żyłek (AVR).

Podczas obserwacji wynoszącym średnio 3.5 roku cukrzyca wystąpiła u 291 (3.6%) osób i była częstsza u osób z niższym wyjściowym AVR (odpowiednio 2.4%, 3.1%, 4.0% i 5.2% dla poszczególnych kwartyli AVR, od najwyższego do najniższego, p < 0.001). Po uwzględnieniu współistniejących czynników, ryzyko cukrzycy u osób z najniższego kwartyla AVR było o 71% większe niż u osób z najwyższego kwartyla (OR = 1.71) i występowało nawet u osób bez zaburzeń tolerancji glukozy, rodzinnego wywiadu cukrzycy czy otyłości.

Opracowane na podstawie: JAMA / 2002-05-15