Odrzucenie pomocy psychiatrycznej

Mark J. Edlund i wsp – Dropping out of mental health treatment: patterns and predictors among epidemiological survey respondents in the United States and Ontario Am J Psychiatry 2002;159:845
Część pacjentów cierpiących na zaburzenia psychiczne i korzystających z pomocy instytucji odpowiedzialnych za zdrowie psychiczne, samodzielnie decyduje się zaniechać leczenia przed osiągnięciem zadowalających efektów. Autorzy starali się określić czynniki zwiększające prawdopodobieństwo odrzucenia pomocy psychiatrycznej.

Badania prowadzono w USA i w Ontario,w Kanadzie. Odsetek porzucających leczenie wynosił 19,2% w USA i 16,9% w Ontario. Do dalszej analizy wybrano odpowiednio 830 i 431 osób z następującymi rozpoznaniami: duża depresja, mania, dystymia, fobia społeczna, fobia prosta i agorafobia, zespół lęku uogólnionego, lęk paniczny, uzależnienie od substancji psychoaktywnych.

Połowa z porzucających leczenie miała za sobą zaledwie 5 wizyt. Wyniki uzyskane w USA i Ontario były zbliżone. Najczęściej leczenie porzucały osoby młode, bez ubezpieczenia (zwłaszcza w USA), o niskich przychodach, Afroamerykanie (w ostatnich dwóch kategoriach wynik zbliżał się do wartości statystycznie znamiennej, ale jej nie osiągał). Nieznamiennie częściej rezygnowali też mężczyźni, osoby z niższym wykształceniem oraz mieszkające poza miastem.

Autorzy tłumaczą ten stan niewiarą w efektywność leczenia psychiatrycznego, co wskazuje na potrzebę poświęcenia większej uwagi psychoedukacji, zwłaszcza w czasie pierwszych spotkań. Druga przyczyna to obawa przed stygmatem psychicznie zaburzonego. Rzadziej porzucały leczenie osoby, którym obok farmakoterapii zaproponowano psychoterapię. Rozpoznanie nie miało w tym kontekście istotnego znaczenia.

Opracowane na podstawie: American Journal of Psychiatry / 2002-05-20

 

Dodaj komentarz