Integracja neurologii i psychiatrii w XXI wieku

Joseph B. Martin – The integration of neurology, psychiatry and neuroscience in the 21st century Am J Psychiatry 2002;159:695
Praca omawia historię rozwoju nauki badającej mózg człowieka i jego choroby oraz wyodrębnienia się z niej neurologii i psychiatrii – nauk odrębnych, stawiających różne pytania i szukających odpowiedzi z zastosowaniem różnych metod badawczych.

Na przykładzie dwóch znanych zaburzeń – choroby Alzheimera i zespołu Tourette’a, autor pokazał problemy wynikające z prób jednoznacznego sklasyfikowania zaburzeń jako zjawisk o podłożu wyłącznie organicznym, bądź też wyłącznie funkcjonalnych. Klasyfikacja chorób mózgu na powyższe kategorie najczęściej bywa efektem arbitralnej decyzji, podejmowanej w oparciu raczej o przekonania niż wyniki badań naukowych.

Obecnie uznawany pogląd o jedności mózgu i umysłu powoduje, że podział taki jest tym bardziej nieuzasadniony i nie mający zastosowania w czasach, gdy metody badawcze stosowane w neurologii i psychiatrii coraz bardziej upodabniają się do siebie. O ile w przeszłości podejście redukcjonistyczne w naukach biomedycznych wielokrotnie okazywało się owocne, dziś wydaje się, że dalszy postęp, zwłaszcza w zakresie badań mózgu i jego funkcji, zależy od zintegrowania doświadczeń poszczególnych dyscyplin naukowych, jak również różnych, często komplementarnych metod badawczych. Konieczność taka nakłada na badaczy obowiązek likwidowania barier wznoszonych pomiędzy poszczególnymi naukami w ubiegłych stuleciach.

Opracowane na podstawie: American Journal of Psychiatry / 2002-05-20

Dodaj komentarz