Współwystępowanie zaburzeń psychicznych

Ron de Graaf i wsp – Risk factors for 12-month comorbidity of mood, anxiety and substance use disorders: findings from the Netherlands Mental Health Survey and Incidence Study Am J Psychiatry 2002;159:620
Współwystępowanie zaburzeń psychicznych, definiowane jako jednoczesna obecność lub następowanie bezpośrednio po sobie dwóch i więcej jednostek chorobowych u tej samej osoby, jest zjawiskiem częstym. Badania epidemiologiczne wskazują, że dotyczy 54-65% chorych z zaburzeniami psychicznymi w populacji amerykańskiej, wiąże się z większym nasileniem objawów, poważniejszym upośledzeniem funkcjonowania społecznego, dłuższym czasem trwania choroby i częstszym korzystaniem z usług medycznych.

W celu zidentyfikowania populacji chorych szczególnie zagrożonych współwystępowaniem kilku zaburzeń psychicznych, autorzy przeprowadzili prospektywne badanie epidemiologiczne obejmujące reprezentatywną grupę 7076 mieszkańców jednego z regionów Holandii, w przedziale wieku 18 – 64 lata. Do badania zastosowano ustrukturalizowany wywiad dotyczący zaburzeń psychicznych opracowany przez WHO. Badano częstość występowania zaburzeń: nastroju, lękowych, związanych z używaniem substancji psychoaktywnych, odżywiania, urojeniowych oraz schizofrenii.

Stwierdzono, że jedynie u 39.5% badanych z zaburzeniami nastroju i 59.3% osób z zaburzeniami lękowymi nie występowały dodatkowe zaburzenia psychiczne. Najczęściej współwystępowały zespoły lękowe i depresja. Najbardziej narażone okazały się młode, pozostające bez pracy kobiety z niskim poziomem wykształcenia. Pomimo, że czynniki ryzyka zaburzeń w postaci czystej i zaburzeń mieszanych różnią się istotnie, celowe jest rozważenie wczesnego zapobiegania chorobom współwystępującym.

Opracowane na podstawie: American Journal of Psychiatry / 2002-04-03

 

Dodaj komentarz