Niesprawność ruchowa u chorych na cukrzycę

Stefano Volpato i wsp – Comorbidities and impairments explaining the association between diabetes and lower extermity disability Diabetes Care 2002;25:678
Zdolność do poruszania się jest jednym z głównych determinantów jakości życia, a w przypadku osób starszych warunkiem samodzielności. Zarówno częstość hospitalizacji jak i śmiertelność wśród osób z trudnościami w poruszaniu się są wyższe niż w populacji ogólnej.

Istnieje przekonanie, że jedną z chorób przewlekłych, które w największym stopniu przyczyniają się do upośledzenia sprawności kończyn dolnych jest cukrzyca. W praktyce, jedynie w kilku badaniach podjęto próbę szczegółowej oceny mechanizmów, leżących u podłoża zależności pomiędzy cukrzycą a niesprawnością narządu ruchu.

Lukę w wiedzy na ten temat wypełnia praca Volpato i wsp., którzy badali udział cukrzycy i jej następstw wśród przyczyn niesprawności ruchowej u 1002 kobiet w wieku 65 lat i starszych. Stwierdzono, że kobiety z cukrzycą stanowią grupę zwiększonego ryzyka wystąpienia niesprawności ruchowej (iloraz szans 1.85), trudności w wykonywaniu codziennych czynności (iloraz szans 1.61) i znacznego upośledzenia chodu (iloraz szans 2.34), natomiast łączna punktacja w skali sprawności ruchowej jest wśród nich znamiennie niższa niż u kobiet bez cukrzycy.

Ustalono, że największy, ale nie jedyny udział w upośledzeniu sprawności ruchowej badanych kobiet, miały trzy powikłania cukrzycy: choroba naczyń obwodowych, dysfunkcja nerwów obwodowych i depresja. Należy spodziewać się, że w etiopatogenezie niesprawności kończyn dolnych u osób z cukrzycą biorą udział również inne, jak dotąd nie zdefiniowane czynniki.

Opracowane na podstawie: Diabetes Care / 2002-04-16