Wydolność wysiłkowa najsilniejszym czynnikiem prognostycznym śmiertelności

Jonathan Myers i wsp – Exercise Capacity and Mortality among Men Referred for Exercise Testing N Engl J Med 2002;346:793
Wydolność wysiłkowa jest uznanym czynnikiem prognostycznym u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi, mniej natomiast wiadomo o jej sile prognostycznej w porównaniu do innych zmiennych klinicznych i parametrów testu wysiłkowego, a także o roli wydolności wysiłkowej u osób zdrowych.

Przeprowadzono badanie 6213 kolejnych mężczyzn skierowanych na próbę wysiłkową, obserwowanych następnie przez średnio 6.2 lat. Badanych podzielono na dwie grupy: 3679 miało nieprawidłowy wynik testu lub/i chorobę układu krążenia w wywiadzie, 2534 miało prawidłowy wynik testu i nie wykazywało choroby sercowo-naczyniowej w wywiadzie przy obecności czynników jej ryzyka. Punktem końcowym badania była śmiertelność całkowita.

W trakcie obserwacji nastąpiło 1256 zgonów, co daje roczny wskaźnik śmiertelności = 2.6%. Mężczyźni, którzy zmarli byli starsi, mieli niższą maksymalną częstość akcji serca, niższe ciśnienie skurczowe i rozkurczowe w trakcie testu oraz mniejszą wydolność wysiłkową.

Po uwzględnieniu w analizie wieku, niska szczytowa wydolność wysiłkowa (koszt metaboliczny w MET < 5) była najsilniejszym czynnikiem prognostycznym w obu wyodrębnionych grupach. Każdy 1 MET wzrostu wydolności wysiłkowej wiązał się z 12% poprawą przeżywalności.

W opinii autorów wydolność wysiłkowa jest najsilniejszym czynnikiem rokowniczym w chorobach układu krążenia. Lekarze oceniający wyniki testu wysiłkowego powinni zachęcać pacjentów do zwiększenia wydolności wysiłkowej.

Opracowane na podstawie: NEJM / 2002-03-14