Wpływ czynników psychicznych na przebieg niewydolności serca

Kenneth M. MacMahon, Gregory Y. Lip – Psychological factors in heart failure. A review of the literature Arch Intern Med 2002;162:509
Niewydolność serca (NS) jest przyczyną ok. 5% hospitalizacji w USA. Przewiduje się, iż odsetek ten wzrośnie na skutek procesu starzenia się populacji jak i postępów w leczeniu zawału serca. Pomimo postępu w farmakoterapii NS, w ciągu roku umiera 40% osób z zaawansowaną postacią tej choroby. U tych którzy żyją, problemem jest stały stres psychiczny i obniżona jakość życia.

Wpływ czynników psychicznych na czynność serca był przedmiotem wielu badań. MacMahon i Lip podsumowali ich wyniki. Najczęstszym zaburzeniem psychicznym u osób z niewydolnością serca jest depresja. W większości badań, depresję stwierdza się u 30% do 60% chorych , czyli znamiennie częściej niż w populacji ogólnej. Depresja zwiększa ryzyko kolejnych hospitalizacji z powodu NS, istnieją również doniesienia o związku pomiędzy depresją a zwiększoną śmiertelnością.

Stanem psychicznym związanym z depresją jest lęk. Pomimo, że u osób z niewydolnością serca występuje rzadziej i ma mniejsze nasilenie niż depresja, indukując tachykardię może wywierać negatywny wpływ na rzut serca, perfuzję naczyń wieńcowych, a więc również na przebieg choroby serca.

Wśród sposobów przeciwdziałania depresji i lękowi u chorych z niewydolnością serca wymienia się wsparcie ze strony osób trzecich. Sposób w jaki osoba chora radzi sobie ze stresem oraz jej stan psychiczny, mają znaczenie prognostyczne dla przebiegu niewydolności serca. Z uwagi na to, ocena stanu psychicznego chorego powinna być częścią rutynowej diagnostyki niewydolności serca. Autorzy postulują zwiększenie wysiłków badawczych w kierunku określenia patomechanizmu i wytycznych postępowania w zaburzeniach psychicznych w przebiegu niewydolności serca.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / 2002-03-11