Osiągnięty wiek rodziców a zgony mężczyzn w populacji ogólnej

A. Rosengren i wsp – Parental age and coronary disease in the general population J Intern Med 2002;251:258
Celem badaczy z Geteborga było określenie znaczenia wieku osiągniętego przez rodziców dla występowania zakończonych i niezakończonych zgonem incydentów wieńcowych, śmiertelności z przyczyn sercowych, z powodu nowotworów oraz śmiertelności ogólnej u mężczyzn.

Prospektywnym obserwacją objęto populację 6242 mężczyzn w wieku 51-59 lat, uczestników badania Primary Prevention Study z lat 1974-1977, którzy wówczas podali w dokumentacji wiek rodziców (aktualny lub w chwili śmierci). Obserwację prowadzono do 1996 roku.

Wśród mężczyzn, których ojciec zmarł w wieku < 70 lat śmiertelność z przyczyn sercowych wyniosła 8.4/1000 lat obserwacji. Śmiertelność ta malała w sposób ciągły wraz z wydłużeniem życia ojca, wynosząc 3.2/1000 lat obserwacji u mężczyzn, których ojciec dożył 90 lat. Iloraz szans w tej grupie po uwzględnieniu czynników ryzyka, statusu socjoekonomicznego oraz choroby wieńcowej w wywiadzie u rodziców wyniósł 0.41 (p<0001). Miało to odbicie w znamiennie niższym ryzyku śmiertelności ogólnej (p=0.003). Śmiertelność z powodu nowotworów nie różniła się między grupami. Hospitalizacja z powodu zawału była znamiennie niższa w grupie długiego życia ojca (iloraz szans = 0.60, p=0.0006). Wiek matki miał znacznie mniejsze znaczenie dla badanych parametrów, na pograniczu istotności po uwzględnieniu innych zmiennych.

Autorzy konkludują, iż to długość życia ojca, nie matki, wywiera ochronny wpływ na rozwój choroby wieńcowej u mężczyzn. Mechanizm tej zależności nie jest znany.

Opracowane na podstawie: Journal of Internal Medicine / 2002-03-25