Wpływ peryndoprylu na naczyniowy enzym konwertujący angiotensynę w chorobie wieńcowej

Jia L. Zhuo, Frederick A.O. Mendelsohn i Mitsuru Ohishi – Perindopril Alters Vascular Angiotensin-Converting Enzyme, AT1 Receptor, and Nitric Oxide Synthase Expression in Patients With Coronary Heart Disease Hypertension 2002;39[part 2]:634.
Inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (ACEI) mają ugruntowaną pozycję w leczeniu niewydolności serca i nadciśnienia tętniczego. Wyniki badania HOPE sugerują, że leki z tej grupy są także skuteczne w zapobieganiu i leczeniu choroby wieńcowej (CAD).

Praca opublikowana w Hypertension miała na celu wyjaśnienie komórkowych mechanizmów działania ACEI. Autorzy badali wpływ peryndoprylu na komórkową ekspresję: ACE, receptorów AT1, śródbłonkowej i indukowanej syntazy tlenku azotu (eNOS i iNOS). W badaniu uczestniczyło 14 pacjentów z CAD, przed zabiegiem pomostowania tętnic wieńcowych. Siedem osób przyjmowało przed zabiegiem operacyjnym peryndopryl (przez średnio 18 dni), pozostali tworzyli grupę kontrolną.

Analizy przeprowadzono na fragmentach tętnicy piersiowej wewnętrznej pobranej w trakcie zabiegu chirurgicznego. Peryndopryl obniżył poziom ACE oraz stosunek angiotensyny II do angiotensyny I w surowicy krwi o odpowiednio 70% i 57%, a także aktywność ACE w śródbłonku i przydance pobranych tętnic o 65% (P<0.01). Peryndopryl spowodował także wzrost ekspresji obu izoform syntazy NO (eNOS i iNOS). Jednocześnie wykazano 80% wzrost gęstości receptorów AT1 zlokalizowanych, jak się okazało, głównie w warstwie komórek mięśni gładkich błony środkowej naczynia.

Zahamowanie tworzenia angiotensyny II w ścianie naczyń i zwiększenie ekspresji NOS w czasie stosowania ACEI, może odgrywać istotną rolę w przywróceniu prawidłowej funkcji śródbłonka u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi. Bez odpowiedzi pozostaje pytanie, czy łączyć ACEI z antagonistami AT1, co sugerowałoby zwiększenie ilości receptorów AT1.

Opracowane na podstawie: Hypertension / 2002-02-19