Związek wskaźników umieralności z czasem trwania snu i bezsennością

Daniel F. Kripke i wsp. – Mortality associated with sleep duration and insomnia. Arch Gen Psychiatry 2002;59:131.
Wielu pacjentów domaga się interwencji zmierzających do zapewnienia przynajmniej 8 godzin snu w ciągu nocy wierząc, iż sprzyja to zachowaniu dobrego stanu zdrowia. Celem pracy była weryfikacja tych przekonań.

Wykorzystano dane kwestionariuszowe gromadzone w trakcie badania Cancer Prevention Study II (CPSII) (dotyczące 1,1 miliona osób, głównie przyjaciół i krewnych wolontariuszy American Cancer Society). W 6 lat po badaniu uzyskano dane od 98% uczestników. W tym okresie zmarło 9,4% mężczyzn i 5,1% kobiet.

Prawie połowa ankietowanych oceniała swój czas snu na powyżej 7,5 godziny. Tylko 4,3% kobiet i 2,6% mężczyzn relacjonowało zaburzenia snu o typie bezsenności częściej niż 10 razy w miesiącu.

Zauważono, iż wśród osób śpiących długo (ponad 8 godzin) wskaźnik zgonów był wyższy niż w grupie śpiących krótko (poniżej 6 godzin). Wyjątek stanowiły osoby śpiące bardzo krótko (mniej niż 3,5 godziny), u których ryzyko było zbliżone do obserwowanego u śpiących długo.

U podłoża wzrostu ryzyka zgonu wraz z wydłużeniem czasu snu może, zdaniem autorów, leżeć zwiększone prawdopodobieństwo współistnienia zaburzeń obniżających jakość snu, jak zespół bezdechu, które z kolei sprzyjają powikłaniom krążeniowym. Nie znaleziono jednak statystycznego potwierdzenia tej hipotezy. Skargi na bezsenność nie korelują ze zwiększonym ryzykiem zgonu, które jednak wzrasta w przypadku stosowania leków nasennych. Autorzy pracy sugerują więc przeprowadzenie badań oceniających celowość długoterminowego stosowania leków nasennych.

Opracowane na podstawie: Archives of General Psychiatry / 2002-02-11