Kliniczne wyznaczniki depresji po zawale serca

Jacqueline j. M. H. Strik i wsp – Clinical Correlates of Depression Following Myocardial Infarction Int J Psychiatry Med; 31 :3
Depresja po zawale serca zwiększa śmiertelność, zwłaszcza podczas pierwszych 18 miesięcy od incydentu. Z tego powodu istotna jest identyfikacja osób zagrożonych. Autorzy badali możliwe wyznaczniki depresji pozawałowej, analizując 4 łatwe do klinicznego wykrycia zmienne: stosowanie benzodiazepin podczas hospitalizacji, powikłania krążeniowe podczas hospitalizacji, historię depresji w wywiadzie oraz kontynuowanie palenia po zawale.

Badaniem objęto kolejnych 173 chorych z pierwszym zawałem, u których oceniano występowanie depresji przy użyciu skali SCL-90 oraz kryteriów DSM-III-R dla dużej depresji. W obrębie tej kohorty, 35 chorych z depresją po zawale porównano z dobraną pod względem wieku, płci i nasilenia zawału, grupą 35 osób bez depresji.

W analizie jednoczynnikowej wszystkie badane zmienne korelowały z depresją, ilorazy szans (OR) wynosiły odpowiednio: powikłania krążeniowe-OR=2.14, stosowanie benzodiazepin-OR=3.67, historia depresji-OR=3, palenie-OR=4.5. Łatwe do klinicznej identyfikacji cechy charakteryzują chorych po zawale zagrożonych depresją. Wg autorów dalsze badania powinny być poświęcone wartości predykcyjnej tych wyznaczników.

Opracowane na podstawie: International Journal of Psychiatry in Medicine / 2002-02-20

 

Dodaj komentarz