Znaczenie i promocja aktywności fizycznej u osób starszych

Robert J. Nied i Barry Franklin. – Promoting and prescribing excercise for the elderly. Am Fam Physician 2002;65:419.
Wykazano, że u osób ze starszych grup wiekowych, regularny, kontrolowany wysiłek fizyczny wiąże się z poprawą w zakresie wartości ciśnienia tętniczego, kontroli cukrzycy, profilu lipidowego, osteoporozy oraz funkcji neuropoznawczych, a tym samym zmniejsza ogólną śmiertelność i chorobowość.

Według statystyk, ponad 70% mieszkańców USA w wieku powyżej 75 lat prowadzi siedzący tryb życia, pomimo tego, że bardzo rzadko istnieją bezwzględne przeciwwskazania do zwiększenia aktywności fizycznej. Kontrolowany wysiłek fizyczny u osób starszych powinien składać się z trzech głównych komponentów: ćwiczeń aerobowych, treningu siłowego oraz ćwiczeń rozciągających i treningu równowagi. Poszczególne elementy treningu należy dobierać indywidualnie, biorąc pod uwagę dotychczasową aktywność fizyczną pacjenta, ograniczenia fizyczne i współistniejące choroby.

Szczególną rolę w motywowaniu starszej osoby do podjęcia aktywności fizycznej odgrywa lekarz pierwszego kontaktu, który wspólnie z pacjentem ustala cele ćwiczeń, identyfikuje przyczyny niechęci do ich rozpoczęcia, a także określa metody wsparcia ze strony rodziny. Wśród strategii zwiększania aktywności fizycznej u osób starszych wymienia się model „stopniowych zmian”, zindywidualizowaną terapię behawioralną oraz promocję aktywnego trybu życia. Akceptacja ćwiczeń fizycznych jest tym większa, im bardziej są one urozmaicone, proste w wykonaniu oraz zgodne z oczekiwaniami i celami, wyznaczonymi przez osobę starszą.

Opracowane na podstawie: American Family Physican / 2002-02-12

Dodaj komentarz