Pierwsze wnioski z badania ALLHAT – doksazosyna nie powinna być lekiem pierwszego rzutu w nadciśnieniu

Curt D. Furberg – A new era in hypertension research: disscusing the findings of ALLHAT. Curr Control Trials Cardiovasc Med 2001; 2:249.
Obniżenie ciśnienia tętniczego u pacjentów z nadciśnieniem powoduje zmniejszenie ryzyka wystąpienia poważnych powikłań sercowo naczyniowych: zawału serca, niewydolności krążenia oraz udaru mózgu. W dobie wprowadzania na rynek farmaceutyczny coraz to nowych leków hipotensyjnych istotna jest jednak odpowiedź na pytanie, czy wszystkie leki są równie dobre?

C. Furberg, przewodniczący komitetu kierującego badaniem ALLHAT, przedstawia jego założenia, dotychczasowe wyniki i wynikające z nich implikacje kliniczne. Celem obejmującego ponad 40 tys. pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, randomizowanego, prowadzonego metodą podwójnie ślepej próby badania jest ocena skuteczności i bezpieczeństwa stosowania trzech leków: inhibitora konwertazy (lizynopril), blokera kanału wapniowego (amlodypina) oraz blokera receptora alfa (doksazosyna); grupę kontrolną stanowią chorzy leczeni diuretykiem (chlortalidon).

Jedno z ramion badania przerwano przed czasem z powodu znacząco większej częstości poważnych incydentów sercowo-naczyniowych u osób otrzymujących doksazosynę (w porównaniu do leczonych chlortalidonem). Przyczyna niepowodzenia leczenia doksazosyną pozostaje niejasna – być może blokada receptorów alfa-adrenergicznych powoduje wzrost stężenia wazopresyny w surowicy. Niezależnie jednak od patomechanizmu wpływającego na efekt końcowy, wg autora istnieją wystarczające dowody, aby zaprzestać stosowania doksazosyny jako leku pierwszego rzutu w leczeniu nadciśnienia tętniczego.

Opracowane na podstawie: Current Controlled Trials in Cardiovascular Med. / 2002-12-16