Wysokie prawidłowe ciśnienie tętnicze a ryzyko chorób sercowo-naczyniowych

Ramachandran S. Vasan i wsp. – Impact of high-normal blood pressure on the risk of cardiovascular disease. N Engl J Med 2001;345:1291.
Dotychczasowe badania epidemiologiczne wykazały pozytywną, ciągłą zależność między wysokością ciśnienia tętniczego a wystąpieniem chorób sercowo-naczyniowych. Fakt ten znalazł odbicie m.in. w klasyfikacji Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), wg której ciśnienie 130-139/85-89 mm Hg określane jest jako „wysokie prawidłowe.”

Dotychczas jednak brakowało dokładnych danych, jak wzrasta ryzyko powikłań u osób z takimi wartościami ciśnienia. Autorzy przedstawiają wyniki prospektywnego, obserwacyjnego badania Framingham Heart Study. Analizie poddano dane blisko 7 tys.mieszkańców Framingham, zaangażowanych do programu w latach 1956-1986. Wyszczególniono trzy grupy osób, w zależności od wartości ciśnienia na wstępie: z ciśnieniem „optymalnym” (poniżej 120/80 mm Hg), z ciśnieniem „prawidłowym” (120-129/80-84 mm Hg) oraz z ciśnieniem „wysokim prawidłowym” (130-139/84-89 mm Hg). Punkty końcowe w ciągu 12 lat obserwacji stanowiły: śmierć z powodów sercowo-naczyniowych, zawał serca, udar mózgu oraz wystąpienie niewydolności serca.

Wykazano istotny statystycznie wzrost ryzyka wystąpienia powyższych zdarzeń u osób (zarówno kobiet jak i mężczyzn) z ostatnich dwóch grup w porównaniu do osób z ciśnieniem optymalnym. Według autorów jest to poważna przesłanka, przemawiająca za leczeniem osób z wartościami ciśnienia tętniczego obecnie uważanymi za pogranicze normy – ostateczną odpowiedź mogą dać kontrolowane badania kliniczne.

Opracowane na podstawie: NEJM / 2001-11-01