Rola wzajemnych relacji lekarza i pacjenta w leczeniu cukrzycy

Howard A Wolpert i Barbara J Anderson. – Management of diabetes: are doctors framing the benefits from the wrong perspective? BMJ 2001;323:994.
Wiele badań klinicznych wykazało zmniejszenie częstości późnych powikłań cukrzycy w przypadku intensywnej kontroli metabolicznej. W badaniach tych zaobserwowano jednak stale pogarszający się poziom kontroli glikemii, wyrażający się w miarę upływu czasu wzrostem stężenia hemoglobiny glikozylowanej. Niezbędne staje się więc wypracowanie modelu leczenia cukrzycy uwzględniającego przede wszystkim aktywny udział pacjenta w osiągnięciu celów terapeutycznych i związaną z tym zmianę jego zachowań prozdrowotnych.

Aby to osiągnąć cele terapeutyczne, a w szczególności intensywne metody kontroli glikemii, powinny być przedstawione z punktu widzenia osoby chorej. Nowoczesne schematy insulinoterapii można wtedy prezentować jako zapewniające większą swobodę w życiu pacjenta. Uwzględnienie szerokiego kontekstu choroby-zawodowego, rodzinnego, stawianie realistycznych celów terapeutycznych pozwoli pacjentowi trwale zmodyfikować stosunek do choroby. W ten sposób cukrzyca nie zdominuje obrazu życia pacjenta i pozwoli osiągnąć założone cele medyczne.

Opracowane na podstawie: BMJ / 2001-10-27