Resuscytacja przez świadków epizodu zatrzymania krążenia a rokowanie

SOS-KANTO study group – Cardiopulmonary resuscitation by bystanders with chest compression only (SOS-KANTO): an observational study Lancet 2007; 369:920

W Japonii przeprowadzono wieloośrodkową, prospektywną analizę wyników resuscytacji rozpoczynanej przez przygodnych świadków epizodu zatrzymania krążenia. Oceny ewentualnych prób resuscytacji dokonywały po przybyciu ekipy ratownicze. Na 4068 epizodów, w 439 (11%) świadkowie dokonywali uciśnięć klatki piersiowej, w 712 (18%) pełnej resuscytacji krążeniowo-oddechowej, a w 2917 (72%) epizodach nie podjęli żadnych działań resuscytacyjnych. Korzystny efekt neurologiczny po 30 dniach obserwowano u odpowiednio 5% i 2.2% osób z resuscytacją i bez. Wykonanie sztucznego oddychania nie wiązało się z lepszym rokowaniem niż same uciśnięcia klatki piersiowej, a nawet wiązało sie z rokowaniem gorszym w niektórych podgrupach.

Opracowane na podstawie: Lancet 2007; 369:920 / 2007-03-17